Pastelitos

Pastelitos zijn kleine, ruitvormige pasteitjes gevuld met kweepeer- of zoete-aardappelpasta, gefrituurd of gebakken en daarna geglazuurd met suikersiroop. Ze zijn sterk verbonden met Argentiniës nationale feestdagen — de Meirevolutie en de Onafhankelijkheidsdag in juli — waarop straatverkopers en thuiskoks ze specifiek voor de gelegenheid maken, meer dan op enig ander moment van het jaar.

Wat het werkelijk is

Een dun gelaagd deeg wordt om een lepel kweepeerpasta of zoete-aardappelpasta gevouwen tot een ruit, met de hoekjes decoratief omhoog geknepen, en gaat dan de frituurpan of oven in tot het goudbruin en knapperig is. Meteen uit de frituurpan of oven wordt het gedompeld in een hete suikersiroop, soms op smaak gebracht met sinaasappelschil of anijs, die net genoeg intrekt om het oppervlak te glaceren zonder het deeg papperig te maken.

De decoratief geknepen hoekjes zijn een echte techniek, geen versiering om het versieren. De vier punten die aan de hoeken van elke ruit omhoog worden gevouwen, houden de vorm dicht terwijl hij frituurt of bakt, en een pastelito zonder die punten valt vaak uit elkaar bij de naden.

Hoe het wordt geserveerd

• Warm, direct uit de frituurpan of oven, met de glazuurlaag nog glanzend.
• Op een schaal opgestapeld om te delen, vooral rond de nationale feestdagen.
• Als toetje of zoete straatsnack, zelden onderdeel van een hartige maaltijd.

Hoe je het op de kaart zet

• Vermeld tarwe.
• Zeg wat de vulling is — kweepeer en zoete aardappel zijn allebei traditioneel en smaken heel verschillend.
• Geef aan of ze een seizoensgebonden item zijn rond de nationale feestdagen of het hele jaar door verkrijgbaar zijn.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.