پاستِلیتوس

پاستلیتوس شیرینی‌های لوزی‌شکل کوچکی است که با خمیر به یا سیب‌زمینی شیرین پر می‌شوند، سرخ یا تنوری و با شربت شکر لعاب‌دار می‌شوند. به جشن‌های ملی آرژانتین، انقلاب مه و استقلال ژوئیه، پیوند نزدیک دارد؛ دکه‌داران و خانه‌ها در آن مناسبت‌ها بیشتر از دیگر زمان‌ها درستش می‌کنند.

واقعاً چیست

خمیر لایه‌ای نازک را دور قاشقی خمیر به یا سیب‌زمینی شیرین می‌بندند و لوزی می‌سازند؛ گوشه‌ها را تزئینی به بالا می‌پیچند و سپس سرخ یا تنوری می‌کنند تا طلایی و ترد شود. شیرینی داغ را مستقیم از فر یا سرخ‌کن در شربت داغ می‌زنند؛ شربت به‌اندازه‌ای جذب می‌شود که سطح لعاب بخورد اما خمیر خیس و نرم نشود.

گوشه‌های چین‌خورده فن واقعی‌اند، نه صرفاً آرایش. چهار سرِ بالا آمده مانع بازشدن شکل لوزی در روغن یا فر می‌شوند؛ پاستلیتو بدون آن‌ها از درزها وا می‌رود.

چگونه سرو می‌شود

• گرم و تازه، با لعاب هنوز براق.
• توده‌شده روی سینی اشتراکی، به‌ویژه جشن ملی.
• دسر یا شیرینی خیابانی، نه معمولاً وعدهٔ شور.

چگونه در منو بنویسیم

• گندم را اعلام کنید.
• مغز، به یا سیب‌زمینی شیرین، را مشخص کنید؛ مزه‌شان فرق دارد.
• اگر فقط در فصل جشن عرضه می‌شود یا تمام سال، بنویسید.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.