Churros

Churros zijn geribbelde stengels gefrituurd deeg, bestrooid met suiker en gedoopt in dikke warme chocolade. Het deeg is een van de kaalste recepten in deze wiki, en tegelijk een van de lastigste om goed te frituren.

Wat het werkelijk is

Het deeg is bloem, water en zout. Meer niet. Geen ei en geen zuivel, wat het onderscheidt van Franse soezendeeg, en wat telt omdat het deeg zelf daardoor vegan is.

Het wordt door een stervormige spuitmond rechtstreeks in hete olie gespoten. Die ribbels zijn geen versiering: ze geven het oppervlak dat knapperig bakt, terwijl de binnenkant zacht blijft. De lengtes worden afgesneden, uitgelekt en bestrooid met suiker.

De chocolade is geen kopje om bij te slurpen. Chocolate a la taza is dik, bijna puddingachtig, en bedoeld om in te dopen.

Porras zijn de dikkere, zachtere verwant, gemaakt met rijsmiddel en in Madrid de gewone bestelling.

Hoe het wordt geserveerd

• Met een kop dikke chocolade, om in te dopen.
• In een papieren puntzak of op een bord, in porties van vier tot zes.
• Bij het ontbijt, als middaghap (merienda), of in alle vroegte — churrerias gaan heel vroeg open, en die laatste gewoonte is de beroemde.

Hoe je het op de kaart zet

• Zet erbij hoeveel stuks een portie zijn en of de chocolade erbij zit of apart wordt gerekend; daarover ontstaat het vaakst verwarring.
• Vermeld dat het deeg vegan is als je in plantaardige olie bakt. De chocolade is dat niet.
• Vlag de tarwe, en zeg of de friteuse ook voor hartig werk wordt gebruikt.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.