Crêpe

Een crêpe is een zeer dunne pannenkoek uit Bretagne — en in Bretagne dekt het woord twee verschillende gerechten. De zoete gaan van tarwebloem. De hartige heten galettes, gaan van boekweit, en zijn donkerder, aardsiger en een heel ander bord.

Wat het werkelijk is

Beslag gaat op een billig — een platte gietijzeren plaat — en wordt papierdun uitgestreken met een rozell, een klein houten T-vormig spreidertje. Hij bakt in minder dan een minuut per kant.

Zoete crêpes gaan van tarwebloem en blijven eenvoudig: boter en suiker, suiker en citroen, chocoladepasta, of Bretonse gezouten boterkaramel. Crêpe Suzette is de opgedofte versie, met sinaasappelboter en Grand Marnier die aan tafel wordt geflambeerd.

Hartige galettes gaan van boekweitmeel en worden tot een vierkant gevouwen om een vulling. De klassieker is de galette complète: ham, geraspte kaas, en een ei dat rechtstreeks op de plaat wordt gebroken, zodat het wit stolt en de dooier zacht in het midden blijft.

Ze worden vanouds gegeten met Bretonse cider, in een ondiepe kom in plaats van een glas, en het is het eten van Maria-Lichtmis op 2 februari.

Hoe het wordt geserveerd

• Tot een vierkant gevouwen voor hartig, met de dooier zichtbaar in het midden.
• Opgerold of in vieren gevouwen voor zoet.
• Direct van de plaat, daarom bordt een crêperie ze één voor één.
• Van een straatkraam, in papier gevouwen — sterk als afhaal.

Hoe je het op de kaart zet

• Splits zoet en hartig, en gebruik het woord galette voor de boekweitversies. Dat is geen synoniem.
• Wees voorzichtig met de glutenvrije claim. Puur boekweit bevat geen gluten, maar veel crêperies mengen tarwebloem door het beslag voor de handling. Claim het alleen als je eigen recept klopt.
• Vermeld ei en zuivel, en zeg of de complète met ei komt — sommige gasten bestellen hem juist daarom.