Lahmacun

Lahmacun is een dun, knapperig platbrood, gebakken met een pittig gekruid gehaktbeleg. De naam komt van het Arabische lahm bi'ajin — "vlees met deeg" — en varianten ervan worden gegeten in Turkije, Syrië, Armenië en Libanon.

Wat het werkelijk is

Een dun uitgerold rond deeg wordt bestreken met een dunne laag gehakt (meestal lam of rund) gemengd met geraspte tomaat, ui, knoflook, rode-peperpasta en peterselie, en bakt daarna een paar minuten in een zeer hete oven. Het resultaat is zacht in het midden met een knapperige, geblakerde rand.

Lahmacun heeft geen kaas en geen tomatensausbodem — het gehaktmengsel ís het beleg, en het wordt spaarzaam aangebracht zodat het brood licht blijft.

Hoe het wordt geserveerd

• Plat op tafel, niet in punten gesneden.
• Aangemaakt met een kneepje citroen en verse peterselie.
• Vaak met wat salade of ingelegde groenten erbij.
• Opgerold en met de hand gegeten, zelden met bestek.

Hoe je het op de kaart zet

• Zet het onder platbrood of voorgerechten op de kaart, niet onder pizza; "Turkse pizza" mag als toelichting tussen haakjes, maar de echte naam wekt vertrouwen bij gasten die het gerecht kennen.
• Bied je een vegetarische versie aan, maak de vulling dan expliciet — bijvoorbeeld "met gekruide groentevulling" — want gasten verwachten van huis uit vlees.
• Vermeld tarwe; het gerecht is van nature zuivelvrij, wat handig is voor gasten die kaas mijden.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.