Manakish

Manakish คือแป้งขนมปังแผ่นแบนหน้าเครื่องเทศซาอ์ตาร์กับน้ำมันมะกอก หรือหน้าเนยแข็งหรือเนื้อบด แล้วอบด้วยไฟร้อนจัดอย่างรวดเร็ว เป็นขนมปังมื้อเช้าที่กินกันทุกวันในเลบานอน ร้านเบเกอรีอบขายทุกเช้าและมักซื้อกินระหว่างทางไปทำงานมากกว่านั่งกินที่โต๊ะ

จริง ๆ แล้วคืออะไร

เริ่มจาก โดว์ ยีสต์แบบง่าย ใช้ฐานเดียวกับขนมปังพิตา รีดให้แบนแล้วใส่หน้าอาหารก่อนอบไม่นาน โดยหน้าคลาสสิกที่สุดคือ ซาอ์ตาร์ ผสมไทม์แห้ง ซูแมก และ งาคั่ว คลุกกับ น้ำมันมะกอก ให้เป็นเพสต์ นำเข้าเตาร้อนจัดเพียงไม่กี่นาที พอให้ขอบกรอบในขณะที่หน้าด้านบนยังมันวาว ไม่ไหม้เกรียม

โดว์เดียวกันใช้กับหน้าอาหารยอดนิยมอีกสองแบบได้: jibneh คือชีสขาวยืด ๆ และ lahm bi ajeen คือเนื้อบดปรุงเครื่องเทศกับมะเขือเทศและหอมหัวใหญ่ แตกต่างจากแบบซาอ์ตาร์มากจนลูกค้าประจำสั่งเรียกชื่อหน้า ไม่ได้เรียกว่า “manakish อีกแบบหนึ่ง”

เสิร์ฟอย่างไร

• พับครึ่งแล้วยกเสิร์ฟจากเตาทันที ใช้มือกิน ไม่ตัดเป็นชิ้น
• แบบซาอ์ตาร์มักเสิร์ฟมินต์ แตงกวา หรือมะกอกเคียง
• กินเป็นมื้อแรกตอนเช้า ซึ่งเป็นช่วงที่ร้านเบเกอรีเลบานอนส่วนใหญ่ขายหมด

เขียนลงในเมนูอย่างไร

• ระบุ หน้าอะไร เพราะแบบซาอ์ตาร์ ชีส และเนื้อเป็นคนละออร์เดอร์และมีสารก่อภูมิแพ้ต่างกัน ไม่ใช่แค่รูปแบบย่อยของจานเดียวกัน
• แจ้ง งา ในส่วนผสมซาอ์ตาร์ และแจ้ง ผลิตภัณฑ์นม หากมีแบบชีส
• แบบซาอ์ตาร์ เป็นวีแกนโดยธรรมชาติ ควรติดป้ายไว้เพราะเป็นอาหารเช้าวีแกนที่อิ่มและหาง่าย
• บอกว่าควรกินอุ่น ๆ หลังอบไม่นาน เพราะหากพักทิ้งไว้ ขอบกรอบซึ่งเป็นเอกลักษณ์จะหายไป