Ful medames

Ful medames is tuinbonen die urenlang sudderen tot ze uiteenvallen tot een grove puree, aangemaakt met olijfolie, citroen en knoflook en gegeten met plat brood. Het is Libanons dagelijkse ontbijtstoofpot, en het is oprecht oud — versies ervan duiken al duizenden jaren op in de voedselgeschiedenis, wat het een van de langst overlevende gerechten maakt die nog altijd in min of meer oorspronkelijke vorm in de wijdere regio worden gegeten.

Wat het werkelijk is

Gedroogde tuinbonen weken een nacht, sudderen daarna langzaam, soms met een paar hele kikkererwten erbij, tot ze zacht genoeg zijn om vlak in de pan grof met een vork te stampen — de bonen moeten wat structuur houden, niet tot een gladde pasta vervloeien. Een royale scheut olijfolie, een kneep citroen en geplette knoflook gaan erdoorheen terwijl het nog warm is, en een handvol gehakte tomaat, peterselie en een snuf komijn maken de kom af.

De bonen moeten grof gestampt blijven, niet glad. Een versie die volledig tot puree wordt gemixt, verliest de structuur die ful medames onderscheidt van een bonendip zoals hummus — het gaat om een ruwe, lepelbare mash waarin je nog losse, zacht gekookte bonen ziet, gegeten rechtstreeks uit de kom met gescheurd plat brood in plaats van opgeschept als een dip.

Hoe het wordt geserveerd

• Warm, in een kom, grof gestampt in plaats van glad gemixt.
• Met olijfolie, citroen, knoflook, gehakte tomaat en peterselie erdoor of los aan tafel.
• Als ontbijt, al wordt het ook op andere momenten van de dag gegeten.

Hoe je het op de kaart zet

• Het is van nature vegan en vegetarisch.
• Geen grote allergenen zijn inherent aan het basisrecept.
• Zeg of er een paar hele kikkererwten doorheen zitten, want sommige versies hebben dat en andere niet.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.