Ful medames

Ful medames to bób gotowany do miękkości i rozgniatany na grubo, doprawiony oliwą, cytryną i czosnkiem, jedzony z płaskim pieczywem. To codzienne libańskie śniadanie, którego historia sięga tysięcy lat; w różnych częściach regionu wciąż jada się je w formie zbliżonej do pierwotnej.

Czym to naprawdę jest

Suszony bób moczy się przez noc, a następnie powoli gotuje, czasem z kilkoma całymi ciecierzycami, aż będzie można grubo rozgnieść go widelcem w garnku. Ziarna powinny zachować teksturę, a nie zamienić się w gładką pastę. Jeszcze ciepłe polewa się dużą ilością oliwy, sokiem z cytryny i rozgniecionym czosnkiem, a miskę wykańcza posiekanym pomidorem, pietruszką i szczyptą kminu.

Bób ma pozostać grubo rozgnieciony, nie zmiksowany na gładko. Purée traci teksturę odróżniającą ful medames od pasty takiej jak hummus. Chodzi o szorstką, nabieraną łyżką masę z widocznymi miękkimi ziarnami, jedzoną z kawałkami płaskiego pieczywa, a nie nabieraną jak dip.

Jak się to podaje

• Ciepłe, w misce, grubo rozgniecione.
• Z oliwą, cytryną, czosnkiem, pomidorem i pietruszką wymieszanymi w środku lub dodanymi przy stole.
• Na śniadanie, choć jada się je także o innych porach.

Jak to zapisać w karcie

• Jest naturalnie wegańskie i wegetariańskie.
• Podstawowy przepis nie zawiera typowych głównych alergenów.
• Wspomnij, jeśli dodajesz kilka całych ziaren ciecierzycy; niektóre wersje je zawierają, inne nie.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.