پاچس

واقعاً چیست

پاچس تامال‌های گواتمالایی است که عمدتاً با خمیری از سیب‌زمینی چاشنی‌دار ساخته می‌شود، در برگ موز پیچیده و بخارپز می‌شود.

پاچس تامال‌های گواتمالایی است که خمیرش بر پایهٔ سیب‌زمینی له‌شده است، نه ذرت. مخلوط سیب‌زمینی چاشنی می‌خورد، در برگ موز پیچیده می‌شود و بخارپز می‌شود. نسخه‌های منطقه‌ای و خانگی در چاشنی و مواد داخلی با هم تفاوت دارند. خمیر سیب‌زمینی وجه تمایز اصلی آن از تامال‌های خمیر ذرت است، در حالی که برگ موز شکل بسته را حفظ می‌کند و در طول پخت از آن محافظت می‌کند.

پاچس بسته‌هایی بر پایهٔ ذرت است که با مواد داخلی چاشنی‌دار آماده می‌شود و پیش از پخت پیچیده می‌شود. خمیر و مواد داخلی با هم آماده می‌شوند تا ذرت، مرکز شور و چرب بسته را دربر بگیرد؛ سپس بسته آنقدر پخته می‌شود که شکلش حفظ شود. سیب‌زمینی و گوشت در نسخهٔ توصیف‌شده در اینجا از اجزای رایج‌اند، اما دستور خانگی در چاشنی و نسبت‌ها متفاوت است. برگ بخشی از روش پخت است و بسته برای خوردن باز می‌شود، نه به‌صورت خورشت آزاد سرو شود. پاچس را می‌توان برای گردهمایی‌ها دسته‌جمعی آماده کرد و آماده‌خوری فروخت. منو باید مشخص کند که مواد داخلی گوشت خوک یا گوشت دیگری دارد یا نه، و هر سس یا تزیینی که کنار آن سرو می‌شود را نام ببرد. خود ذرت کل فهرست آلرژن‌ها را نشان نمی‌دهد: ممکن است آشپزخانه‌ای خاص لبنیات، گندم یا استوک اضافه کند. این مدخل به شکل توصیف‌شدهٔ گواتمالایی می‌پردازد و ادعا نمی‌کند که یک دستور ملی واحد وجود دارد.

بسته‌های پخته‌شده کامل سرو می‌شوند و برای خوردن باز می‌شوند. مشخص کنید که مواد داخلی گوشت خوک یا پروتئین دیگری دارد، و هر سسی را جدا از خمیر ذرت توصیف کنید.

چگونه سرو می‌شود

• به‌عنوان یک غذای سنتی سرو کنید و همراه‌ها را متناسب با سبک منطقه‌ای انتخاب کنید.

چگونه در منو بنویسیم

• خمیر سیب‌زمینی را توصیف کنید و هر مادهٔ داخلی یا چاشنی‌ای که آشپزخانه اضافه کرده را مشخص کنید.
• دستور را از نظر آلرژن‌های سس‌ها یا تزیین‌های همراه بررسی کنید.