Locro

Locro, saatlerce kaynatılıp neredeyse bulamaç kıvamına gelen mısır, bal kabağı, fasulye ve karışık etlerden oluşan koyu bir güveçtir. And bölgesinde benzer versiyonları farklı adlarla yenir, ama Arjantin'de resmî bir yeri vardır: ülkenin her Mayıs ve Temmuz ayında kutladığı Bağımsızlık Günü ve Devrim Günü kutlamalarıyla en çok özdeşleşen yemektir.

Aslında nedir

Kurutulmuş mısır tanesi suda bekletilip büyük bir tencerede bal kabağı, beyaz fasulye ve domuz eti, dana eti, chorizo, bazen de domuz derisi ya da paçadan oluşan karışık etlerle saatlerce kaynatılır; sonunda her şey, içinde parçalar bulunan berrak bir çorba yerine koyu, neredeyse bulamaç kıvamındaki tek bir bütüne dönüşür. Uzun ve yavaş pişirme, mısırın tamamen yumuşamasını ve etlerin yağını tabana bırakmasını sağlar; iyi bir locro, tek bir malzemenin öne çıkmasından çok bu tabanın ne kadar iyi bir araya geldiğine göre değerlendirilir.

Bu, kalabalık için ve belirli bir takvime göre yapılan bir yemektir. Locro geleneksel olarak Arjantin'in millî bayramlarında toplu ve aile buluşmaları için büyük miktarlarda pişirilir, gündelik bir yemek olarak değil — ölçek ve vesile, tarifin kendisi kadar yemeğin bir parçasıdır.

Nasıl servis edilir

• Sıcak, kaseye koyu bir şekilde kepçelenerek; bazen üstten alınan yağ ayrıca garnitür olarak sunulur.
• Üzerine ya da ayrıca sunulan quiquirimichi adlı acılı bir sosla.
• Tek başına bütün bir öğünü oluşturacak kadar doyurucu bir ana yemek olarak.

Menüye nasıl yazılır

• Hangi etlerin kullanıldığını belirtin, çünkü karışım hane ve bölgeye göre değişir.
• Temel tarifte doğal olarak büyük bir alerjen yoktur; yanında servis edilen ekmeği ayrıca belirtin.
• Yalnızca Arjantin'in millî bayramları civarında mı yoksa yıl boyu mu sunulduğunu not edin.

Burada listelenen malzemeler, alerjenler ve beslenme bilgileri tipik bir tarifi anlatır. Belirli bir restoran için bağlayıcı bir beyan değildir: tarifler, porsiyonlar ve kullanılan ürünler farklılık gösterebilir.