Philly cheesesteak

Philly cheesesteak to cienko pokrojona wołowina smażona na płycie z roztopionym provolone i podsmażoną cebulą, zapakowana w długą bułkę. Wzięła się z wózka z hot dogami w południowej Filadelfii w latach 30., gdy sprzedawca pewnego dnia usmażył wołowinę zamiast parówek i już do nich nie wrócił — od tamtej pory kanapka pozostaje wizytówką Filadelfii.

Czym to naprawdę jest

Wołowinę — antrykot lub podobnie marmurkowy kawałek — kroi się cienko, czasem wręcz szatkuje, i smaży szybko na rozgrzanej płycie razem z krojoną cebulą, aż obie się zrumienią i zmiękną. Provolone topi się na stosie mięsa wprost na płycie, czasem wmieszane tak, by ser przenikał mięso, a nie leżał na wierzchu, po czym całość trafia do długiej, chrupiącej bułki. Nic więcej nie jest w standardzie; papryka, pieczarki i inne dodatki to warianty, a nie podstawowa receptura.

„Wit” albo „witout” to zamówienie, a nie sugestia. Filadelfijski skrót barowy oznaczający cebulę lub jej brak wyrósł wprost z rytuału zamawiania tej kanapki, a poprawne użycie go jest częścią porządnego zamówienia.

Jak się to podaje

• Gorąca, prosto z płyty, owinięta w papier.
• W długiej bułce, z serem i cebulą wmieszanymi w mięso, a nie ułożonymi warstwami.
• Jako pełny posiłek sam w sobie, rzadko z nożem i widelcem.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj ser — klasyką jest provolone, choć niektóre punkty używają przetworzonego sosu serowego.
• Zaznacz pszenicę w bułce i nabiał w serze.
• Napisz, czy papryka lub pieczarki są standardowym dodatkiem, a nie osobną prośbą.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.