Pani puri

Pani puri to chrupiące, puste kulki z semoliny nadtłuczone i napełniane przyprawioną wodą tamaryndową, ziemniakami i ciecierzycą. To najbardziej widowiskowa indyjska przekąska uliczna — składana i zjadana na jeden kęs, kulka po kulce, prosto z tacy ulicznego sprzedawcy.

Czym to naprawdę jest

Małe krążki z ciasta z semoliny i mąki pszennej smaży się w głębokim tłuszczu, aż napuchną w puste, cienkie jak papier, chrupiące kulki. Sprzedawca nadtłukuje w każdej mały otwór, nakłada łyżkę puree z ziemniaków i ciecierzycy i zanurza całość w przyprawionej, kwaśnej wodzie o smaku mięty i tamaryndowca, po czym od razu podaje gościowi — nie ma etapu talerza; trafia z ręki sprzedawcy prosto do ust gościa.

Trzeba ją zjeść w chwili napełnienia. Kulka zachowuje chrupkość tylko przez kilka sekund po wlaniu wody, więc pani puri złożona wcześniej straciła już całą rację bytu skorupki.

Jak się to podaje

• Po jednej, prosto od sprzedawcy, nigdy nie nakładana na talerz z wyprzedzeniem.
• Czasem z wodą w dwóch wersjach — ostro-kwaśnej i słodko-tamaryndowej — do przemiennego jedzenia.
• Jako przekąska na stojąco, jedzona z ręki, a nie przy stole.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz gluten w kulkach z semoliny i mąki pszennej.
• Standardowo jest z natury wegańska i wegetariańska.
• Napisz, czy kulki robisz sam, czy kupujesz już usmażone, bo świeża skorupka ma wyraźnie lżejszą, bardziej chrupiącą strukturę.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.