فلام‌کوخن

فلام‌کوخن تارتی به نازکی ویفر از خمیر نان است که با کرم‌فرش می‌پوشانند و پیاز و بیکن رویش می‌ریزند. از آلزاس و بادن در دو سوی مرز فرانسه و آلمان می‌آید و آنجا تارت فلامبه هم نامیده می‌شود. نامش به روش پخت اشاره دارد: کشاورزان یکی را در تنور هیزمی می‌گذاشتند تا پیش از پخت نان هفتگی، دمای فر را بیازمایند.

واقعاً چیست

خمیر نان ساده از آرد، آب، نمک و کمی روغن را بسیار نازک و تقریباً نیمه‌شفاف باز می‌کنند. رویش کرم‌فرش یا fromage blanc می‌مالند و پیاز نازک‌برش و نوارهای بیکن (Speck) می‌پاشند؛ گاهی جوز هندی رنده یا فلفل هم می‌افزایند. فقط چند دقیقه در فر بسیار داغ می‌پزد. پایه نازک و ترد می‌ماند و بالا نمی‌آید؛ لبه‌ها در بخش‌هایی تاول می‌زنند و کمی زغالی می‌شوند.

چگونه سرو می‌شود

• کامل روی تختهٔ چوبی می‌آید، به مربع برش می‌زنند و تقسیم می‌کنند. - با دست می‌خورند؛ غذای جمعی است، نه سهم بشقابی. - در دورهای پیاپی سفارش می‌دهند، نخست نوع شور و در پایان نوع شیرین. نوع‌های رایج: گراتینه با پنیر، فورِستیه با قارچ، نوع گیاهی بدون بیکن و نوع شیرین با سیب و دارچین.

چگونه در منو بنویسیم

• هر نوع را با رویه‌اش نام ببرید؛ مهمانان بر اساس مواد روی تارت انتخاب می‌کنند، نه صرفاً نام. - کامل یا تکه‌ای‌بودن فروش و تعداد نفری را که سیر می‌کند بنویسید. - نوع گیاهی را واضح مشخص کنید؛ نوع کلاسیک خوک دارد.