فریتر کدو

فریتر کدو، کدوی معطری است که در خمیر مخلوط می‌شود و به‌صورت فریترهای کوچک و طلایی سرخ می‌شود؛ یک میان‌وعدهٔ رایج در کارائیب.

فریترهای ساخته‌شده از کدو میان‌وعده‌ای آشنا در سراسر کارائیب هستند و در سنت کیتس و نویس هم رایج‌اند. دستورهای تهیه در میزان ادویه‌ای که به خمیر اضافه می‌شود و میزان شیرینی فریترها با هم فرق دارند، بنابراین نسخهٔ یک آشپز ممکن است سبک‌تر یا غنی‌تر از نسخهٔ دیگری باشد.

واقعاً چیست

کدو با جوز هندی طعم‌دار می‌شود و با خمیری از آرد، شکر، تخم‌مرغ و بیکینگ‌پودر مخلوط می‌شود. خمیر آن‌قدر غلیظ است که بتوان آن را از قاشق ریخت. بیکینگ‌پودر باعث می‌شود خمیر در روغن داغ پف کند و بالا بیاید، به‌طوری که داخل هر فریتر سبک می‌ماند و بیرونش قهوه‌ای می‌شود. قاشق‌قاشق خمیر در روغن فراوان سرخ می‌شود تا طلایی شود و مرکزش کاملاً پخته شود. کدو بافتی نرم و مرطوب و طعمی ملایم و شیرین به فریتر می‌دهد که با پوستهٔ ترد آن در تضاد است.

از آنجا که نسبت ادویه، شکر و خمیر از آشپزی به آشپز دیگر فرق می‌کند، فریترها می‌توانند از ساده و با ادویهٔ ملایم تا شیرین‌تر و با طعم قوی‌تر متغیر باشند.

چگونه سرو می‌شود

• داغ و تازه از روغن، در حالی که بیرون آن هنوز ترد است.
• به‌صورت تکه‌های کوچک که با دست برداشته و خورده می‌شوند.
• به‌تنهایی به‌عنوان میان‌وعده، نه به‌عنوان بخشی از غذای اصلی.
• بهتر است به‌زودی پس از سرخ شدن مصرف شوند، چون با سرد شدن پوستهٔ آن‌ها نرم می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• ماده اصلی یعنی کدو را نام ببرید و بنویسید که فریترها به‌صورت سرخ‌شده در روغن فراوان تهیه می‌شوند.
• گلوتن گندم موجود در آرد و تخم‌مرغ موجود در خمیر را علامت‌گذاری کنید.
• دستور استاندارد را فهرست کنید: کدو، آرد، شکر، بیکینگ‌پودر، جوز هندی و تخم‌مرغ.
• وعده را بر اساس تعداد تکه‌ها ذکر کنید و مشخص کنید که آیا سس دیپ همراه آن‌ها سرو می‌شود یا نه.
• اگر مهمانی پرسید، نوع روغن سرخ‌کردنی را اعلام کنید، زیرا برخی چربی‌ها منشأ حیوانی دارند.