گوت واتر سنت کیتس و نویس

واقعاً چیست

گوت واتر خورشتی غنی از گوشت بز و از غذاهای شاخص سنت کیتس و نویس است. با وجود نامش، این غذا آب آشامیدنی ساده نیست، بلکه یک خورش پرمایه بر پایهٔ آبگوشت است. این غذا آرام و طولانی پخته می‌شود تا گوشت بز نرم شود و طعم آن به مایع بنشیند. دستورهای محلی بین خانواده‌ها و مراسم متفاوت است؛ از جمله اینکه آبگوشت چقدر غلیظ باشد و آیا دامپلینگ یا نان‌میوه همراهش سرو شود یا نه.

گوشت بز با استخوان معمولاً همراه با پیاز، سیر، سبزی‌های معطر و ادویه روی آتش ملایم می‌جوشد تا نرم شود. برخی روایت‌ها از گوشت سرخ‌شده یا مایهٔ «براونینگ» برای آبگوشتی تیره‌تر استفاده می‌کنند و برخی دیگر طعمی سبک‌تر و گیاهی‌تر را ترجیح می‌دهند. دامپلینگ ممکن است داخل قابلمه پخته شود یا جداگانه سرو شود. بعضی دستورها گوجه‌فرنگی، فلفل تند یا سبزیجات دیگر هم اضافه می‌کنند، اما نباید فرض کرد که این مواد در هر کاسه‌ای وجود دارند. مدت پخت و بافت همبند گوشت به آبگوشت قوام می‌دهد، بی‌آنکه آن را به سوپ خامه‌ای تبدیل کند.

گوت واتر با پخت جمعی و جشن‌های جزیره پیوند دارد، اما به‌عنوان یک خورش محلی نیز شناخته می‌شود. خویشاوندان کارایبی آن شامل سوپ‌ها و خورش‌های دیگر بز هستند، با این حال نام این غذا و شیوهٔ آمادگی محلی آن ریشه در سنت کیتس و نویس دارد. در منو باید گوشت بز به‌روشنی مشخص شود؛ این غذا با گوشت بره یا گوشت خورش عمومی تهیه نمی‌شود. دامپلینگ و مواد جانبی متغیرند و در صورت ارائه، باید جداگانه نام برده شوند.

چگونه سرو می‌شود

• داغ سرو شود، با گوشت بز نرم و آبگوشت در یک کاسه.
• دامپلینگ یا نان‌میوه را وقتی بخشی از نسخهٔ انتخابی آشپزخانه است ارائه دهید و مشخص کنید که آیا داخل خورش پخته شده‌اند یا نه.
• میزان تندی و هر ماده‌ای که برای غلیظ کردن به کار رفته را با شرح واقعی دستور هماهنگ نگه دارید.

چگونه در منو بنویسیم

• نام آن را «گوت واتر سنت کیتس و نویس» بگذارید و آن را خورشی از گوشت بز با پخت آرام توصیف کنید.
• مشخص کنید که دامپلینگ، گوجه‌فرنگی یا مواد افزودنی دیگر وجود دارند یا نه؛ آن‌ها را به‌عنوان مواد ثابت همهٔ نسخه‌ها معرفی نکنید.
• دامپلینگ‌های گندمی را مشخص کنید و آلرژن مربوط به آن را اعلام کنید.