Kroket

Kroket to gęsty ragù wołowy schłodzony do zwartej konsystencji, panierowany i smażony w cylindryczny krokiet z kruchą skórką. Krokiety panierowane i smażone występują w całej Europie pod różnymi nazwami i z różnymi farszami, lecz holenderski kroket ma własną tożsamość. Najczęściej je się go jako broodje kroket: w całości włożony do bułki z pasmem musztardy, a nie na talerzu.

Czym to naprawdę jest

Ragù wołowy na zasmażce doprawia się i gotuje do gęstości, w której zastyga po schłodzeniu. Formuje się go w cylindry i obtacza w mące, jajku i bułce tartej, a następnie smaży w gorącym oleju do ciemnozłotej, chrupiącej skórki. Schłodzenie przed panierowaniem jest ważne: miękki farsz nie utrzyma kształtu podczas smażenia. Po usmażeniu krokiet zwykle rozcina się i wkłada do zwykłej bułki, smarując ją musztardą wzdłuż, zamiast podawać dip osobno.

Broodje kroket to najczęstszy sposób, w jaki Holendrzy naprawdę go jedzą. Krokiet na talerzu, ze sztućcami, także istnieje, zwłaszcza w restauracjach, ale kanapka z gorącym krokietem jest znacznie częstszym codziennym zamówieniem, szczególnie w barach przekąskowych i automatach.

Jak się to podaje

• Gorący w bułce (broodje kroket), z musztardą posmarowaną wzdłuż.
• Na talerzu z pieczywem i musztardą obok, w wersji restauracyjnej.
• Jako przekąskę lub lekki posiłek o dowolnej porze dnia.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz pszenicę, jajko, nabiał i musztardę.
• Podaj, czy serwujesz go w bułce, czy na talerzu; różni się sposób jedzenia i prezentacja.
• Wymień farsz — wołowina, cielęcina lub inny — bo istnieją także warianty inne niż klasyczny ragù.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.