Pisto

Pisto to pomidory, papryka, cukinia i cebula duszone powoli na oliwie, aż zleją się w jeden sos. To hiszpańska odpowiedź na ratatouille — podstawa kuchni La Manchy na długo przed tym, zanim francuskie danie stało się punktem odniesienia — jedzona równie często samodzielnie, jak jako baza do czegoś innego.

Czym to naprawdę jest

Cebula i papryka miękną najpierw w obfitej ilości oliwy, potem dochodzi pokrojona cukinia i pomidor, a całość dusi się bez przykrycia, aż każde warzywo rozpadnie się w jeden gęsty, lśniący sos, a nie mieszankę osobnych kawałków. Nie ma tu pośpiechu; pisto gotowane za szybko zostaje mieszanką warzyw i nie staje się tym, czym ma być.

Jajko sadzone na wierzchu to najczęstszy sposób, by jeść je jako posiłek, a nie dodatek — płynny żółtek miesza się z warzywami przy stole.

Jak się to podaje

• Na ciepło, w płaskim naczyniu, czasem z jajkiem sadzonym na wierzchu.
• Z pieczywem, do wytarcia resztek sosu.
• Jako dodatek do grillowanego mięsa lub ryby albo samodzielnie, jako lekkie danie wegetariańskie.

Jak to zapisać w karcie

• Napisz, że bez jajka jest naturalnie wegańskie — to mocna opcja obok cięższych tapas.
• Zaznacz, czy jajko sadzone jest standardem, czy dodatkiem — zmienia to i danie, i cenę.
• Podkreśl, że jest gotowane długo, na małym ogniu; szybko podsmażona wersja wygląda na niedokończone danie, a nie prawdziwe pisto.
• Jeśli w karcie jest też ratatouille, odróżnij je — to bliscy kuzyni, ale nie to samo danie ani ta sama tradycja.