Paris-Brest

Paris-Brest to pierścień z ciasta parzonego przekrojony i wypełniony kremem z pralin orzechów laskowych. Kształt celowo naśladuje koło rowerowe — deser wymyślono na wyścig kolarski Paryż–Brest — a pierścień to nie ozdoba, tylko cała przyczyna, dla której ciastko tak wygląda.

Czym to naprawdę jest

Ciasto parzone (pâte à choux), to samo, bogate w jajka ciasto, którego używa się do profiteroli i ekierek, wyciska się w duży pierścień zamiast małych kulek, posypuje płatkami migdałów i piecze, aż wyrośnie na pustą, chrupiącą, złotą skorupę. Po wystygnięciu pierścień przekraja się poziomo i wypełnia kremem maślanym opartym na pralinie — paście z karmelizowanego cukru i mielonych orzechów laskowych, czasem także migdałów — który nadaje nadzieniu charakterystyczną orzechową, karmelową głębię, a nie zwykły smak waniliowy czy czekoladowy.

Zarówno kształt pierścienia, jak i krem pralinowy są nieodłączne od nazwy: pierścień z ciasta parzonego z innym kremem albo ciastko z pralinami w innym kształcie to deser spokrewniony, ale nie prawdziwy Paris-Brest.

Jak się to podaje

• Krojony w kliny, jeden pierścień na kilka osób, albo jako pojedyncze pierścienie.
• Schłodzony tylko tyle, by krem pralinowy stężał, ale nie na tyle, by stwardniała skorupa z ciasta parzonego.
• Jako deser, w wielu wersjach posypany cukrem pudrem.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz gluten, jajko, mleko i orzechy; nadzienie pralinowe zawiera orzechy laskowe, a często także migdały.
• Napisz, że kształt pierścienia i krem pralinowy współtworzą to danie, bo zmiana któregokolwiek daje inne ciastko.
• Napisz, czy podajesz jeden pierścień do dzielenia, czy porcje indywidualne, bo obie formy są częste.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.