کانجی

کانجی برنجی است که در آب فراوان ساعت‌ها می‌جوشد تا دانه‌ها باز و دیگ نرم و خامه‌ای شود؛ در چین برای صبحانه، هنگام ناخوشی یا هر زمان که کاسه‌ای ساده و گرم خواسته شود می‌خورند.

واقعاً چیست

برنج را با شش تا ده برابر حجمش آب می‌پزند، گاهی هم می‌زنند و دست‌کم یک ساعت می‌جوشانند تا دانه‌ها باز و مایع قاشق‌خور و غلیظ شود. آشپزخانه‌های کانتونی اغلب آبِ گوشت یا تکه‌ای گوشت به دیگ می‌افزایند و نوع عمیق‌تر را گاهی جوک می‌نامند؛ در جاهای دیگر آب ساده پایه‌ای سبک‌تر برای رویه‌ها می‌سازد.

فرنی برنج پایه است، نه غذای تمام‌شده. تخم‌مرغ صدساله، تخم‌مرغ اردکِ نگهداری‌شده با سفیدهٔ تیره و ژله‌ای، برش‌خورده، به‌علاوهٔ گوشت خوک ریش‌ریش خشک، پیازچه و زنجبیل، برنج ساده را به صبحانه‌ای کامل تبدیل می‌کنند. همین پایهٔ کم‌نمک را به بیمار و کودک خردسال هم می‌دهند.

چگونه سرو می‌شود

• داغ در کاسهٔ گود، با رویه‌هایی که درست پیش از خوردن اضافه شده‌اند.
• با قاشق چینی؛ برای خوردن خود فرنی چاپستیک لازم نیست.
• کنار یوتیائو، چوب‌های خمیر سرخ‌شده، برای فروبردن در فرنی.

چگونه در منو بنویسیم

• بگویید ساده است یا با آبِ گوشت و گوشت پخته شده؛ این‌ها دو غذای متفاوت‌اند.
• رویه‌ها را نام ببرید؛ بیشتر طعم و مواد حساسیت‌زا از آن‌ها می‌آید.
• تخم‌مرغ صدساله و گوشت خوک ریش‌ریش ترکیب کلاسیک‌اند و هرکدام را می‌توان حذف کرد.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.