Manakish

Manakish to placek z ciasta chlebowego posypany za’atarem i oliwą, serem lub mielonym mięsem, pieczony szybko w wysokiej temperaturze. To codzienne libańskie pieczywo śniadaniowe, kupowane rano w piekarniach i częściej jedzone w drodze do pracy niż przy stole.

Czym to naprawdę jest

Proste drożdżowe ciasto, takie jak na pitę, cienko się wałkuje i nakłada dodatki tuż przed pieczeniem. Najczęściej jest to za’atar — mieszanka suszonego tymianku, sumaku i prażonego sezamu, połączona z oliwą w pastę. Placek trafia na kilka minut do bardzo gorącego pieca: brzegi chrupią, a dodatki pozostają lśniące, nie mocno zrumienione.

To samo ciasto ma dwa inne popularne warianty: jibneh z ciągnącym się białym serem oraz lahm bi ajeen z przyprawionym mięsem mielonym, pomidorami i cebulą. Są na tyle różne od wersji z za’atarem, że stali klienci zamawiają je konkretną nazwą.

Jak się to podaje

• Złożone na pół, prosto z pieca, jedzone rękami; nie kroi się go na kawałki.
• Z miętą, ogórkiem lub oliwkami obok, szczególnie do wersji z za’atarem.
• Rano, gdy libańskie piekarnie sprzedają najwięcej.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj rodzaj dodatku; za’atar, ser i mięso mają różne alergeny i są odrębnymi zamówieniami.
• Zaznacz sezam w za’atarze i nabiał w wersji serowej.
• Wersja z za’atarem jest naturalnie wegańska — warto to jasno oznaczyć jako pożywne śniadanie roślinne.
• Napisz, że najlepiej jeść placek ciepły, wkrótce po upieczeniu, póki brzegi są chrupiące.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.