ლებერკეზე

ლებერკეზე წვრილად დაფქული ღორის, საქონლის ხორცისა და ქონის მკვრივი ფორმაა, დაბრაწულ ქერქამდე გამომცხვარი, შემდეგ სქლად დაჭრილი და შეკვეთაზე ტაფაზე შემწვარი. ბავარიული ხორცის დახლების კლასიკაა. სახელი ღვიძლის ყველს ნიშნავს, თუმცა ტრადიციული რეცეპტი არც ღვიძლს შეიცავს და არც ყველს.

სინამდვილეში რა არის

ღორის, საქონლის ხორცსა და ღორის ქონს ძალიან წვრილად ფქვავენ და გლუვ, მკვრივ ემულსიად ამუშავებენ. ხახვით, მაიორანითა და ცოტა მუსკატის კაკლით კაზმავენ, პურის ფორმაში მჭიდროდ აწყობენ და ნელა აცხობენ, ვიდრე ზედაპირი მუქ ოქროსფერ და ოდნავ ხრაშუნა გახდება, შიგნით კი ღია ფერისა და მკვრივი დარჩება. გამომცხვარ და გაცივებულ მასას სქელ ნაჭრებად ჭრიან და შეკვეთაზე ტაფაზე წვავენ, რომ ყოველი ულუფის ზედაპირი ხელახლა გახრაშუნდეს.

ტექსტურა ძეხვსა და პაშტეტს შორისაა: სუფთად დასაჭრელად გლუვი და ფუნთუშაში ფორმის შესანარჩუნებლად საკმარისად მკვრივი.

როგორ მიირთმევენ

• სქელ, ტაფაზე შემწვარ ნაჭრად, პატარა თეფშზე ან ხრაშუნა ფუნთუშაში, ლებერკეზვეკენად.
• ტკბილი ან ცხარე მდოგვით, წასმულით ან ცალკე.
• შემწვარი კვერცხითა და კარტოფილის სალათით, სრულ თეფშად და არა სწრაფ წასახემსებლად.

როგორ ჩავწეროთ მენიუში

• ახსენით, რომ არც ღვიძლს შეიცავს და არც ყველს: უცნობ სტუმარს სახელი შეცდომაში შეიყვანს.
• მიუთითეთ ფუნთუშაში მიაქვთ თუ თეფშზე ძირითად კერძად: სტუმრისთვის ეს სხვადასხვა შეკვეთაა.
• აღნიშნეთ შეკვეთაზე ტაფაზე შეწვა: ხრაშუნა ზედაპირი კარგი ნაჭრის ნაწილია.
• დაწერეთ სტანდარტულად მოყოლებული კვერცხი ან მდოგვი, რადგან ორივე გავრცელებული დამატებაა.

აქ ჩამოთვლილი ინგრედიენტები, ალერგენები და კვებითი ინფორმაცია ტიპურ რეცეპტს აღწერს. ეს კონკრეტული რესტორნისთვის სავალდებულო განცხადება არ არის: რეცეპტები, ულუფის ზომები და გამოყენებული პროდუქტები შეიძლება განსხვავდებოდეს.