راسم

راسم آبگوشت رقیق و فلفلیِ تمرهندی است که تا ترش و شفاف‌شدن می‌جوشد و گاه مستقیم از فنجان می‌نوشند. سوپ گوارشی جنوب هند است که سنتاً پایان وعده برای آرام‌کردن معده می‌آید؛ رقیق و تقریباً آبکی‌بودنش عمدی است، چون باید نوشیده شود نه آنکه سیرکننده باشد.

واقعاً چیست

آب تمرهندی را با گوجه، فلفل سیاه و زیره می‌جوشانند. جداگانه دانهٔ خردل، برگ کاری و آنغوزه را کوتاه در روغن داغ تفت می‌دهند و در پایان به سوپ می‌افزایند؛ این تَدنکا عطر تیز فوری را هنگام ریختن می‌سازد. برخلاف خورش چیزی آن را غلیظ نمی‌کند؛ آبگوشت نازک و شفاف می‌ماند تا نوشیده شود.

راسم رقیق و فلفلی است، درحالی‌که سامبارِ خویشاوندش غلیظ و سبزی‌دار است. هر دو پایهٔ تمرهندی و فن تفت ادویهٔ جنوب هند دارند، اما راسم پایان سبک و گوارشی وعده است و سامبار غذای کامل‌تر؛ یکی‌گرفتنشان کاربرد متفاوتشان را نادیده می‌گیرد.

چگونه سرو می‌شود

• داغ در فنجان یا کاسهٔ کوچک، اغلب مستقیم نوشیده می‌شود.
• پایان وعده روی برنج می‌ریزند یا به‌تنهایی پیش‌غذا می‌شود.
• کنار سامبار می‌آید اما نقش این دو متفاوت است.

چگونه در منو بنویسیم

• ذاتاً وگان و گیاهی است.
• دستور پایه آلرژن رایجی ندارد.
• بگویید سنتاً پایان وعده سرو می‌شود تا با سوپ پیش‌غذا اشتباه نشود.