لیانگ‌پی

لیانگ‌پی رشته‌های پهن و سردِ نشاستهٔ گندم است که با روغن فلفل، سرکه و سبزیجات ریش‌ریش مخلوط می‌شود. غذای رشته‌ای سردِ شانشی را در تمام سال خنک سرو می‌کنند، حتی در سرمای زمستان؛ هویتش دقیقاً به سردخوردن وابسته است.

واقعاً چیست

خمیر نشاستهٔ گندم را بخار می‌دهند تا ورقه‌های نازک و پهن و فنری شود؛ پس از سردشدن کامل، آن را به رشته می‌برند. پس از برش دیگر گرمش نمی‌کنند. رشته‌ها را با چاشنی روغن فلفل و سرکه می‌آمیزند که هم تند و هم گزنده است، سپس خیار خلالی، جوانهٔ لوبیا و گاه رشته‌های گلوتن گندم برای جویدنی‌شدن بیشتر می‌افزایند.

این غذا باید سرد یا هم‌دمای اتاق بماند و دوباره گرم نمی‌شود. رشتهٔ گرم معنای غذا را از بین می‌برد؛ بافت و پوشش چاشنی فلفلی‌سرکه‌ای به خنکی وابسته است.

چگونه سرو می‌شود

• سرد یا هم‌دمای اتاق و درست پیش از خوردن با چاشنی آمیخته.
• غذای اصلی سبک یا دورچین؛ در گرما هم خوراکی خنک‌کننده است.
• گاه کنار سبزی و جوانهٔ بیشتر.

چگونه در منو بنویسیم

• گندم را اعلام کنید.
• روشن کنید سرد سرو می‌شود؛ این ویژگی برای بار اول سفارش‌دهندگان مهم است.
• میزان روغن فلفل را ذکر کنید.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.