Kheer

Kheer, pirincin şeker ve kakuleyle birlikte sütte ağır ateşte kısılıp bir puding kıvamına gelmesiyle yapılan bir tatlıdır. Neredeyse her Hint bayramında ve aile sofrasında görülür; herhangi bir ocakta yapılabilecek kadar basittir, ama gerçek bir kutlama yemeği olarak görülür.

Aslında nedir

Az miktarda pirinç — çoğu zaman kırık taneli veya kısa taneli bir çeşit — büyük hacimde sütün içine konur ve dibi tutmasın diye sık sık karıştırılarak uzun bir süre ağır ateşte kısılır. Sıvı azaldıkça pirinçten çıkan nişasta sütü çorbadan çok bir pudinge yaklaştıracak şekilde kalınlaştırır ve lezzet, şeker, kakule ve birkaç kuruyemişin dışında fazla bir şeye gerek kalmadan kendi başına yoğunlaşır.

Sabır, bir kalınlaştırıcı değil, tekniğin ta kendisidir. Yüksek ateşte hızlandırılan bir kheer sütü yakar ve aynı derinliğe hiçbir zaman erişemez; uzun bir ağır ateşte yavaş kısma, ona hem dokusunu hem de yoğunlaşmış lezzetini veren şeydir.

Nasıl servis edilir

• Ilık veya soğutulmuş, sezona ve bölgeye göre değişir.
• Küçük bir kâsede, doğranmış fıstık, badem veya birkaç kuru üzümle süslenmiş.
• Bir bayram yemeğinin sonunda veya bir aile akşam yemeğinde tatlı kursu olarak.

Menüye nasıl yazılır

• Süt ürünü içeriğini açıkça belirtin.
• Ilık mı yoksa soğutulmuş mu servis edildiğini söyleyin, çünkü ikisi de gelenekseldir ve misafirlerin bir tercihi olabilir.
• Garnitür olarak kuruyemiş kullanılıp kullanılmadığını not edin, çünkü bu misafirlerin önceden bilmek isteyeceği yaygın bir alerjendir.

Burada listelenen malzemeler, alerjenler ve beslenme bilgileri tipik bir tarifi anlatır. Belirli bir restoran için bağlayıcı bir beyan değildir: tarifler, porsiyonlar ve kullanılan ürünler farklılık gösterebilir.