Rote Grütze

Rote Grütze is gemengde rode bessen, kort gekookt met suiker en licht gebonden met zetmeel tot ze nét blijven staan. Het is het zomernagerecht van Noord-Duitsland, en de naam betekent gewoon "rode grutten" — naar de kleur en de korrelige, grove textuur, niet naar één vrucht, want de bessenmix verschilt echt per huis en per seizoen.

Wat het werkelijk is

Aalbessen, frambozen en aardbeien — de mix verschuift met wat rijp is, al blijven aalbessen voor de zurigheid bijna altijd in de pan — koken kort met suiker tot ze hun sap loslaten, daarna gaat er een beetje zetmeel door om het geheel licht te binden. Het moet geen stevige gelei worden; de pudding moet op een bord nog inzakken en uitlopen, nét stevig genoeg om te scheppen in plaats van te gieten.

De binding moet los blijven. Een versie die zo ver is ingekookt of gebonden dat hij zijn vorm houdt, is eerder jam of compote; Rote Grütze moet wiebelen en uitlopen, geschept, niet in plakken gesneden.

Hoe het wordt geserveerd

• Koud, in een schaal, met koude vanillesaus, room of melk erover.
• Als nagerecht, vooral in de zomer als de bessen vers zijn.
• Los gebonden, geschept, niet aangesneden of uit een vorm gestort.

Hoe je het op de kaart zet

• Zet erbij dat het van zichzelf veganistisch en vegetarisch is; de room of vanillesaus ernaast meestal niet.
• Noem waarmee het wordt geserveerd — room, melk of vanillesaus — want dat verandert de allergenen.
• Vermeld de bessenmix, want die verschilt per keuken en seizoen.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.