کاچو اِ پپه

کاچو اِ پپه پاستایی است که با پنیر پکورینو و فلفل سیاه می‌چرخانند تا سسی براق و فلفلی شکل بگیرد. فقط سه مادهٔ اصلی دارد و همین، درست‌کردنش را از غذاهای بیست‌ماده‌ای سخت‌تر می‌کند؛ جایی برای پنهان‌کردن خطا وجود ندارد.

واقعاً چیست

پاستا، معمولاً تونارلی یا اسپاگتی، در آب نمک‌دار می‌جوشد و پیش از آبکش‌کردن یک پیمانه از آب نشاسته‌ای آن نگه می‌دارند. بیرون از حرارت، پاستا را با پکورینو رومانو ریزرنده‌شده و فلفل سیاه درشت‌آسیاب‌شده می‌چرخانند و کم‌کم آب پاستا می‌افزایند تا پنیر به سسی یکدست و چسبنده تبدیل شود، نه گلوله یا رشته‌های سفت.

مهارت اصلی امولسیون‌کردن پنیر و آب نشاسته‌ای است؛ به همین دلیل کاچو اِ پپه آزمونی برای سنجش تکنیک پایهٔ آشپز به شمار می‌رود.

چگونه سرو می‌شود

• بلافاصله در کاسهٔ گرم؛ سس با سردشدن غلیظ و جمع می‌شود.
• با فلفل سیاه و پکورینوی بیشتر سر میز، برای کسی که مزهٔ قوی‌تر می‌خواهد.
• به‌تنهایی و بدون گوشت یا سبزی افزوده؛ دستور خودش یک غذای کامل است.

چگونه در منو بنویسیم

• گلوتن و لبنیات را اعلام کنید؛ دستور بدون هیچ‌یک از این دو وجود ندارد.
• بنویسید از پکورینو استفاده می‌کنید، نه جایگزین پارمزان؛ پنیر شورتر و تیزتر پایهٔ غذاست.
• آماده‌شدن به سفارش را ذکر کنید؛ اگر از پیش تهیه و دوباره گرم شود، سس از هم جدا می‌شود.
• گیاهی‌بودن آن را مشخص کنید؛ گزینه‌ای ساده در میان پاستاهای سنگین رمی است.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.