Focaccia

Focaccia, parmakla noktalanıp altın rengi olana kadar fırınlanan, zeytinyağı bakımından zengin bir düz ekmektir. Liguria'nın günlük ekmeğidir — sade yenir, bir şeye batırılır veya boydan boya yarılıp sandviç haline getirilir — ve içi yumuşak ve yağlı, ince ve çıtır bir kabuğun altında kalacak şekilde tasarlanmıştır; asla yoğun veya kuru olmamalıdır.

Aslında ne olduğu

Un, su, maya ve tuzdan oluşan sulu, iyi nemlendirilmiş bir hamur yavaşça mayalanmaya bırakılır, ardından merdaneyle açılmak yerine elle yağlanmış bir tepsiye bastırılır. Fırına girmeden önce parmak uçlarıyla her yeri noktalanır — bu çukurcuklar zeytinyağı birikintilerini tutar ve içinin düz ve eşit pişmesini önler. Fırına girmeden hemen önce üzerine cömert bir ikinci tur yağ dökülür, ardından biberiye ve kaba tuz eklenir; focacciaya o parlaklığını ve o kendine has zengin, neredeyse kızarmış tadı veren şey de tam olarak bu son yağlamadır.

Hamurun gevşek ve yapışkan olması gerekir — bir pizza tabanı gibi açılabilecek kadar sert bir focaccia hamuru yanlış yapılmıştır; tepsiye bastırılana kadar şeklini zar zor tutmalıdır.

Nasıl servis edilir

• Kare dilimler halinde, doğrudan tepsiden kesilerek.
• Sade, ya da yarılıp doldurularak, şarküteri eti veya peynir için bir sandviç tabanı olarak.
• Oda sıcaklığında veya ılıkken, fırından sıcak sıcak servis edilmesi nadirdir.

Menüye yazarken

• Gluteni belirtin; buğday hamuru bunu tamamen taşır.
• Doğal olarak vegan olduğunu açıkça belirtin; misafirler bu kadar zengin bir ekmeğin genellikle süt ürünü içerdiğini düşünür.
• Üzerindeki malzemeyi adlandırın — biberiye ve tuz, zeytin veya kiraz domates — çünkü focaccia hamurdan çok üzerindekiyle çeşitlenir.
• O gün işletme içinde yapıldığını belirtin; taze bir focaccia bir gün önce pişirilmiş olana göre fark edilir şekilde daha yumuşaktır.