زرب

زرب یک غذای گوشتی اردنی است که در گودالی در زمین، روی سنگ‌های داغ و به شیوهٔ بادیه‌نشینان پخته می‌شود.

زرب از سنت آشپزی بادیه‌نشینان اردن می‌آید؛ جایی که با تنور حفره‌ای می‌توان یک تکهٔ بزرگ گوشت را بدون اجاق داخلی پخت. روش آن ساده است: آتش سنگ‌ها را گرم می‌کند، خاکستر کنار زده می‌شود و گوشت در گودال داغ گذاشته می‌شود و پوشانده می‌شود تا گرما دور آن محبوس بماند.

واقعاً چیست

زرب در یک گودال دفن‌شده پخته می‌شود، نه در فر بسته یا روی گریل. گوشت اصلی آن بره است، اما از مرغ هم استفاده می‌شود. گوشت میان سنگ‌های داغ قرار می‌گیرد، پوشانده می‌شود و در گرمای محبوس‌شده به‌آرامی پخته می‌شود. گندم و پیاز همراهان سنتی این گوشت هستند.

چگونه سرو می‌شود

• داغ، پس از آن‌که گوشت کاملاً پخته شد، از گودال بیرون آورده می‌شود.
• همراه با گندم و پیاز، روی سینی و با خود گوشت به سر میز آورده می‌شود.
• معمولاً در مقدار زیاد پخته می‌شود، زیرا گودال برای یک تکهٔ بزرگ یا چند تکه گوشت برای گروهی بزرگ مناسب است.

چگونه در منو بنویسیم

• نوع گوشت را مشخص کنید: بره، یا بره و مرغ اگر هر دو استفاده می‌شوند، و بگویید تکه‌ها با استخوان هستند یا بدون استخوان.
• گندم را علامت‌گذاری کنید و از آشپزخانه بپرسید که آیا هر سس، ادویهٔ مخلوط یا نانی که همراه آن سرو می‌شود، شیر، کنجد یا آجیل دارد.
• پیاز و گندم را به‌عنوان همراهان استاندارد فهرست کنید و اندازهٔ هر وعده را بر حسب وزن بنویسید.
• به‌صراحت بگویید که گوشت در گودال پخته شده یا در فر معمولی، زیرا روش گودال هستهٔ اصلی این غذاست.