Linzer Torte

Linzer Torte is een korte, kruidige taart van gemalen hazelnoten en boter, gevuld met bessenjam en afgewerkt met een deegrooster. Ze wordt vaak de oudste taart genoemd die nog bij naam bekendstaat: een schriftelijke vermelding uit de stad Linz gaat terug tot de jaren 1650, lang voordat de meeste gerechten met een eigen naam bestonden.

Wat het werkelijk is

Het deeg is geen gewoon taartdeeg: gemalen hazelnoten vervangen het grootste deel van het meel, gebonden met boter, suiker, eidooier en een warme mix van kaneel en kruidnagel. Door al die noten wordt het deeg kort en kruimelig in plaats van elastisch, dus het wordt met de hand in de vorm gedrukt in plaats van uitgerold. Een dikke laag zure bessenjam vult het midden, en repen van hetzelfde deeg worden er in een rooster overheen gelegd, breed genoeg om de jam er glinsterend doorheen te laten zien.

Het rooster is geen versiering. Het laat de jam tijdens het bakken ontluchten en licht opstijven, in plaats van onder een gesloten deksel te stomen en de hele korst zompig te maken.

Hoe het wordt geserveerd

• In dunne punten gesneden, want het notendeeg is rijk genoeg om een groot stuk al snel te veel te maken.
• Op kamertemperatuur, bij koffie, in plaats van warm geserveerd.
• Een dag of meer na het bakken; de smaak zou dieper worden zodra deeg en jam even samen hebben kunnen rusten.

Hoe je het op de kaart zet

• Vermeld tarwe, ei, zuivel en hazelnoten; het notenrijke deeg is een reëel allergeen om serieus te nemen, geen bijzaak.
• Zeg of frambozen- of abrikozenjam de klassieke bessenjam vervangt; regionale versies verschillen en kenners van het origineel vragen ernaar.
• Noem dat dit van nature vegetarisch is, maar niet vegan vanwege de boter en eidooier in het deeg.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.