تالی

تالی یک وعدهٔ کامل هندی است که روی سینی فلزی سرو می‌شود و شامل برنج، دال، کاری و نان در کاسه‌های کوچک است. واژهٔ تالی به معنای بشقاب یا سینی است و خود سینی بخش تعیین‌کنندهٔ این غذاست: هر جزء در کاسهٔ جداگانه‌ای قرار می‌گیرد تا میهمان در یک نشست بتواند چند غذا را بخورد. نسخه‌های منطقه‌ای در انواع کاری و نانی که به کار می‌برند تفاوت دارند، بنابراین هیچ دو تالی‌ای دقیقاً مثل هم نیستند.

واقعاً چیست

تالی شیوهٔ سرو یک وعده است، نه یک دستور واحد. برنج ساده است. دال از عدس پخته‌شده تا نرم شود تهیه می‌شود و کاری‌ها با پودر کاری و ادویه‌های دیگر خورشتی و طعم‌دار می‌شوند، پس هر کاسه از نظر طعم و تندی متفاوت است. نان یک نان تخت است که معمولاً از آرد گندم پخته می‌شود و ماست همراه آن سرو می‌شود تا تندی ادویه‌ها را تعدیل کند. سینی همهٔ این‌ها را کنار هم می‌آورد تا هر لقمه ترکیب متفاوتی باشد.

چگونه سرو می‌شود

• روی یک سینی فلزی، با برنج، دال، کاری‌ها و ماست در کاسه‌های کوچکی که در سینی جاسازی شده‌اند.
• با برنج و نان تخت داغ، و کاسه‌ها اغلب سر میز دوباره پر می‌شوند.
• با دست یا قاشق خورده می‌شود، و میهمان هر طور بخواهد دال و کاری را روی برنج مخلوط می‌کند.

چگونه در منو بنویسیم

• پروتئین را نام ببرید. دال از عدس تهیه می‌شود، اما بگویید کاری‌ها از مرغ، بره، ماهی، پنیر پانیر یا فقط سبزیجات هستند، چون هر انتخاب طعم غذا را تغییر می‌دهد.
• گندم موجود در نان تخت و شیر موجود در ماست و هر گی یا خامه‌ای که در کاری‌ها به کار رفته را اعلام کنید.
• برنج، دال، کاری‌ها، نان و ماست را با نام فهرست کنید و تعداد کاسه‌های موجود در تالی را بنویسید.
• بگویید برنج و نان دوباره پر می‌شوند یا نه، چون میهمانان این را می‌پرسند.