بال مرغ بوفالو

بال بوفالو بال مرغی است که سرخ می‌شود تا ترد شود، سپس با سس تندِ کره و فلفل کاین آغشته و با ساقهٔ کرفس و دیپ پنیر آبی سرو می‌شود. این خوراک در سال ۱۹۶۴ در بار اَنکرِ شهر بوفالو در نیویورک ابداع شد؛ نامش به شهر اشاره دارد، نه حیوان بوفالو.

واقعاً چیست

بال کامل را از مفصل به دو بخش، بخش میانی و بخش گوشتیِ شبیه ساق، جدا می‌کنند و سرخ می‌کنند تا پوستش ترد و پررنگ شود؛ گاهی پیش از سرخ‌کردن کمی آرد می‌زنند تا تردتر شود. بال‌ها را بلافاصله از سرخ‌کن در کاسه‌ای می‌ریزند که در آن کرهٔ آب‌شده را با سس سرکه و فلفل کاین مخلوط کرده‌اند، سپس می‌غلتانند تا پوششی براق و سرخ‌ـ‌نارنجی بگیرد. کرفس و دیپ سرد پنیر آبی کنارشان است تا تندی میان لقمه‌ها متعادل شود.

پنیر آبی و کرفس دورچین اختیاری نیستند. از نخستین سرو این غذا در بار انکر همراهش بوده‌اند تا دهان را از تندی آرام کنند؛ بشقاب بال بدون آن‌ها بخشی از ساختار اصلی خوراک را کم دارد.

چگونه سرو می‌شود

• روی بشقاب یا در سبد، با سس براق که هنوز به بال‌ها چسبیده است.
• کرفس و دیپ پنیر آبی جداگانه در کنار آن، نه مخلوط با بال‌ها.
• به‌عنوان پیش‌غذای اشتراکی یا خوراک بار که با دست خورده می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• درجهٔ تندی را مشخص کنید؛ نسخه‌های ملایم، متوسط و تند رایج‌اند و مهمان پیش از سفارش می‌خواهد بداند.
• لبنیات دیپ پنیر آبی و گلوتن آردی را که شاید پیش از سرخ‌کردن به بال زده شود اعلام کنید.
• می‌توانید رَنچ را به‌عنوان جایگزین پنیر آبی عرضه کنید؛ این جایگزینی رایج است.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.