Bint al-Sahn

Czym to naprawdę jest

Bint al-sahn, nazywane w niektórych użyciach sabayah, to jemeńskie warstwowe pieczywo-ciasto, zwykle wykończone miodem. Podaje się je w postaci cienkich, ułożonych jedna na drugiej warstw; często kojarzy się z gościnnością i uroczystymi posiłkami.

Ciasto pszenne wzbogacone jajkiem i ghee dzieli się na porcje, rozwałkowuje na cienkie płaty i układa warstwami przed pieczeniem. Wierzch można posypać czarnuszką lub sezamem. Po upieczeniu na ciepłe warstwy wylewa się roztopione ghee i miód albo podaje się je obok. Tekstura jest miękka i listkująca, a nie biszkoptowa. Liczba warstw i stopień słodyczy zależą od osoby przygotowującej. Po angielsku potrawę nazywa się czasem honey cake, lecz określenie to może ukrywać jej chlebową strukturę; bardziej informacyjne jest „warstwowe jemeńskie ciasto-pieczywo”.

Warstwy powstają przed pieczeniem, dlatego widać je po pokrojeniu lub rozdzieleniu okrągłego wypieku. Miód jest wykończeniem podawanym na pieczywie lub obok, a nie nadzieniem zamkniętym w cieście. Dzięki temu potrawa może towarzyszyć posiłkowi jak pieczywo, a jednocześnie pojawiać się jako słodki deser.

Jak się to podaje

Podawaj na ciepło, tradycyjnie z miodem, aby goście mogli odrywać lub kroić warstwy. Można jeść je na śniadanie, jako słodkie danie lub podczas spotkania, na przykład z herbatą. Miód może spływać między warstwy, dlatego przydaje się talerz. Wymień sezam lub czarnuszkę, ponieważ dla osób z alergią nasiona nie są wyłącznie dekoracją.

Jak to zapisać w karcie

Nazwij je warstwowym jemeńskim ciastem-pieczywem i wskaż, czy zawiera sezam. W typowym cieście występują pszenica, jajko i ghee (mleko); miód jest wykończeniem. Jeśli kuchnia używa czarnuszki zamiast sezamu, wymień właściwe nasiono. Nie opisuj potrawy jako zwykłego płaskiego pieczywa ani biszkoptu — oba określenia mylą co do jej warstwowej, wzbogaconej tekstury.