پاریپو

پاریپو یک دال عدس قرمز سریلانکایی است که به‌آرامی در شیر نارگیل با برگ کاری و ادویه پخته می‌شود. این غذا یکی از کاری‌های روزمرهٔ آشپزی خانگی سریلانکایی است و همراه با برنج ساده و دیگر کاری‌ها روی یک بشقاب سرو می‌شود. آشپزهای سینهالی و تامیل هر دو آن را می‌پزند و به نام‌های پاریپو و پاروپو می‌شناسندش.

واقعاً چیست

عدس قرمز همراه با زردچوبه، پیاز، فلفل قرمز و برگ کاری آن‌قدر پخته می‌شود تا له شود و به دالی غلیظ و نرم تبدیل گردد. شیر نارگیل در حین پخت اضافه می‌شود، بنابراین غذای نهایی خامه‌ای، کمی غنی و با طعمی ملایم است و تند نیست. ادویه‌ها اغلب برای مدت کوتاهی در روغن سرخ می‌شوند و در پایان روی غذا ریخته می‌شوند تا عطر آن بیشتر شود. این غذای کلاسیک هیچ گوشت، ماهی یا لبنیاتی ندارد و عدس قرمز طبیعتاً بدون گلوتن است.

چگونه سرو می‌شود

• داغ، روی یا کنار برنج آب‌پز ساده ریخته می‌شود و یکی از کاری‌های یک وعدهٔ برنج و کاری است.
• همراه با دیگر کاری‌ها، غذاهای سبزیجات و یک سامبول مانند پل سامبول سرو می‌شود.
• مهمانان معمولاً پیش از خوردن آن را با برنج مخلوط می‌کنند.

چگونه در منو بنویسیم

• نام ماده اصلی، یعنی دال عدس قرمز، را ذکر کنید و بگویید که در شیر نارگیل پخته می‌شود.
• شیر نارگیل را به‌وضوح مشخص کنید، زیرا مهمانانی که به نارگیل حساسیت دارند درباره‌اش می‌پرسند.
• بگویید تدارک (تمپرینگ) در چه روغنی سرخ می‌شود. گی وگان نیست، پس برچسب وگان به استفاده از روغن گیاهی بستگی دارد.
• وعدهٔ استاندارد را بیان کنید: برنج، همراه با سامبول یا کاری سبزیجات.
• پیش از قول دادن دربارهٔ سطح تندی، از آشپزخانه دربارهٔ میزان فلفل بپرسید، زیرا این میزان از آشپزخانه‌ای به آشپزخانهٔ دیگر متفاوت است.