Ful medames

Ful medames to bób gotowany do miękkości i rozgniatany na grubo, doprawiony oliwą, cytryną i czosnkiem, jedzony z płaskim pieczywem. To narodowe śniadanie Egiptu, jadane od ulicznych wózków po rodzinne stoły, i równie znajome w Sudanie, Libanie, Syrii i Jordanii. Jest też naprawdę stare: jego wersje pojawiają się w historii jedzenia sięgającej tysięcy lat wstecz, co czyni je jednym z najdłużej przetrwałych dań wciąż jadanych w niemal pierwotnej formie na szerszym obszarze regionu.

Czym to naprawdę jest

Suszony bób moczy się przez noc, a następnie powoli gotuje, czasem z kilkoma całymi ciecierzycami, aż będzie można grubo rozgnieść go widelcem w garnku. Ziarna powinny zachować teksturę, a nie zamienić się w gładką pastę. Jeszcze ciepłe polewa się dużą ilością oliwy, sokiem z cytryny i rozgniecionym czosnkiem, a miskę wykańcza posiekanym pomidorem, pietruszką i szczyptą kminu.

Bób ma pozostać grubo rozgnieciony, nie zmiksowany na gładko. Purée traci teksturę odróżniającą ful medames od pasty takiej jak hummus. Chodzi o szorstką, nabieraną łyżką masę z widocznymi miękkimi ziarnami, jedzoną z kawałkami płaskiego pieczywa, a nie nabieraną jak dip.

Jak się to podaje

• Ciepłe, w misce, grubo rozgniecione.
• Z oliwą, cytryną, czosnkiem, pomidorem i pietruszką wymieszanymi w środku lub dodanymi przy stole.
• Na śniadanie, choć jada się je także o innych porach.

Jak to zapisać w karcie

• Jest naturalnie wegańskie i wegetariańskie.
• Podstawowy przepis nie zawiera typowych głównych alergenów.
• Wspomnij, jeśli dodajesz kilka całych ziaren ciecierzycy; niektóre wersje je zawierają, inne nie.