پانیکه

پانیکه یک نان‌تُپک کوچک ساموآیی از آرد و شیر نارگیل است که سرخ‌شده و اغلب با شکر پوشانده می‌شود. این نام محلی این خمیر شیرین و سرخ‌شدهٔ اهل ساموآ است؛ چیزی میان یک دونات ساده و یک نان‌تُپک، که معمولاً به‌عنوان میان‌وعده خورده می‌شود و نه به‌عنوان وعدهٔ غذایی اصلی.

واقعاً چیست

پانیکه از خمیری نرم درست می‌شود که از آرد، بیکینگ‌پودر، شکر و شیر نارگیل تهیه شده است. تکه‌های کوچک با دست شکل داده می‌شوند، در روغن داغ ریخته می‌شوند و سرخ می‌شوند تا پف کنند و رنگ طلایی بگیرند. شیر نارگیل به خمیر طعمی ملایم و کمی خامه‌ای می‌دهد و بافتی نرم‌تر از نان‌تُپک سادهٔ آردی ایجاد می‌کند. دستورهای پخت در میزان شکر خمیر و شکل نهایی با هم فرق دارند، پس یک پانیکه ممکن است گرد یا حلقه‌ای باشد و کمی هم بی‌نظم به نظر برسد.

شکر اغلب وقتی تکه‌ها هنوز داغ‌اند روی آن‌ها پاشیده می‌شود، به همین دلیل شیرینی بیشتر روی سطح بیرونی می‌نشیند. داخل نان‌تُپک فقط کمی شیرین است و همین باعث می‌شود طعمش شبیه کیک نباشد.

چگونه سرو می‌شود

• گرم و تازه‌سرخ‌شده، در حالی که بیرون آن هنوز ترد است.
• با شکر پوشانده‌شده، یا ساده در صورتی که شکر جداگانه سرو شود.
• آن‌قدر کوچک که بتوان با دست خورد، به‌عنوان میان‌وعده یا همراه با نوشیدنی.

چگونه در منو بنویسیم

• نام آن را پانیکه بنویسید و یک توضیح کوتاه اضافه کنید که این یک خمیر سرخ‌شدهٔ ساموآیی است تا مهمانان بدانند چه سفارش می‌دهند.
• گندم را مشخص کنید، چون آرد آن از گندم است، و بگویید آیا خمیر تخم‌مرغ یا لبنیات دارد.
• شیر نارگیل را ذکر کنید، زیرا برخی مهمانان نارگیل مصرف نمی‌کنند، و مشخص کنید که شکر روی آن پاشیده شده یا جداگانه سرو می‌شود.
• روغن سرخ‌کردن را بنویسید، چون مهمانانی که رژیم غذایی خاصی دارند اغلب می‌پرسند از چه روغنی استفاده شده است.
• بگویید هر وعده از چند عدد تشکیل شده است، زیرا اندازهٔ وعده‌ها در آشپزخانه‌های مختلف متفاوت است.