پیکارونس

پیکارونس حلقه‌های سرخ‌شدهٔ پرویی است که از خمیری از آرد گندم، کدو و سیب‌زمینی شیرین تهیه می‌شود، تا زمانی که ترد شود سرخ می‌شود و با شربت سرو می‌گردد. این غذا به‌عنوان خوراک خیابانی و در جشن‌ها و نمایشگاه‌ها عرضه می‌شود و بیشتر در «لیما» و مناطق ساحلی رایج است.

واقعاً چیست

پیکارونس‌ها از خمیری نرم از آرد گندم، کدوی له‌شده (به‌طور سنتی نوعی کدوی گوشت‌روشن از خانوادهٔ کدوهای زمستانی) و سیب‌زمینی شیرین له‌شده ساخته می‌شوند. به آن مخمر یا عامل ور‌آمدن افزوده می‌شود و گاهی دانهٔ انیسون هم در آن می‌ریزند. خمیر به شکل حلقه‌هایی با سوراخی در وسط درمی‌آید، مدت کوتاهی می‌ماند تا ور بیاید و در روغن گیاهی عمیق سرخ می‌شود تا طلایی و کمی پف‌کرده شود. حلقه‌ها را در شربت چانکاکا فرو می‌برند یا رویشان می‌ریزند؛ این شربت تیره از شکر نیشکر تصفیه‌نشده است که با دارچین، میخک و پوست پرتقال جوشانده شده است.

پیکارونس اغلب با حلقه‌های شیرینی سرخ‌شدهٔ دیگری مانند «چوروس» یا دونات معمولی اشتباه گرفته می‌شود. پایهٔ سبزیِ آن است که آن را متمایز می‌کند: کدو و سیب‌زمینی شیرین به خمیر رنگ، رطوبت و طعمی کمی شیرین و خاکی می‌دهند و شربت تیره، و نه روکش شکری، پوشش کلاسیک آن است.

چگونه سرو می‌شود

• گرم یا در دمای اتاق سرو می‌شود، معمولاً در بشقاب کوچکی با سه یا چهار حلقه.
• شربت چانکاکا روی حلقه‌ها ریخته می‌شود و آن‌ها با جذب شربت کمی نرم می‌شوند.
• اغلب به‌عنوان دسر یا میان‌وعدهٔ بعدازظهر خورده می‌شود و گاهی با یک فنجان قهوه یا چای گیاهی همراه است.
• در دستفروشی‌ها و غرفه‌های خیابانی و همچنین در خانه‌ها و رستوران‌ها فروخته می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• مواد اصلی را نام ببرید: خمیر کدو و سیب‌زمینی شیرین، سرخ‌شده، با شربت چانکاکا.
• آلرژن‌های مهم را مشخص کنید: گندم (آرد) و تخم‌مرغ، در صورتی که خمیر حاوی آن باشد.
• مشخص کنید شربت «چانکاکا» (تیره، از شکر نیشکر تصفیه‌نشده) است یا جایگزینی مانند شربت شکر تصفیه‌شده.
• بیان کنید پیکارونس‌ها گرم سرو می‌شوند یا سرد، و آیا با پودر یا شربت اضافی تزیین شده‌اند یا نه.