دووی

واقعاً چیست

دووی یک خورش بادام زمینی زیمبابوهای است که اغلب با مرغ و کره بادام زمینی تهیه می‌شود. این غذا که با قوم شونا همراه است، غذایی آشناست که دقیقاً مواد آن بین خانواده‌ها و مناطق مختلف متفاوت است.

مرغ همراه با پیاز و گوجه‌فرنگی آرام‌آرام پخته می‌شود تا نرم شود، سپس خمیر بادام زمینی یا کره بادام زمینی به آن افزوده می‌شود تا سسی غلیظ و خوش‌طعم به دست آید. برخی دستورها سبزی‌های برگی یا سبزیجات دیگر را نیز شامل می‌شوند و ممکن است گوشت گاو یا نسخهٔ بدون گوشت هم تهیه شود. سس بادام زمینی هویت این غذا را تعیین می‌کند: این سس تزیین نیست و بدون تغییر در روش تهیه نمی‌توان آن را حذف کرد. دووی ممکن است از بادام زمینی کامل یا خمیر نرم تهیه شود و میزان آن بسته به غلظت دلخواه متفاوت است. این صفحه نسخهٔ مرغی را توصیف می‌کند، نه همهٔ انواع ممکن دووی زیمبابوهای.

منابع زیمبابوهای دووی را خورشی خانگی با بادام زمینی توصیف می‌کنند که دستورهای محلی آن هم از نظر پروتئین و هم سبزیجات متفاوت است. خمیر بادام زمینی به سس قوام می‌دهد و طعم گوجه‌فرنگی و پیاز را در کل قابلمه پخش می‌کند. معمولاً آن را همراه با غذایی نشاسته‌ای سرو می‌کنند که بتواند سس را جذب کند، هرچند این غذای همراه جدا از خود خورش است.

چگونه سرو می‌شود

دووی را داغ همراه با سادزا، برنج یا نوعی نشاسته دیگر سرو کنید. سس روی مرغ یا کنار آن ریخته می‌شود و غلظت آن باعث می‌شود که با غذای نشاسته‌ای برداشته شود. دووی هم غذای خانگی است و هم در رستوران‌ها سرو می‌شود؛ سرو آن با سادزا رایج است، اگرچه این ترکیب جدا از خود خورش است. پیش از تقسیم کردن غذا باید آن را هم بزنید تا سس بادام زمینی به‌طور یکنواخت توزیع شود.

چگونه در منو بنویسیم

آن را به‌عنوان یک خورش بادام زمینی زیمبابوهای نام ببرید و نوع پروتئین را مشخص کنید. بادام زمینی یک آلرژن ذاتی است و باید در منو به‌خوبی مشخص شود. اگر سبزی‌های برگی، استوک یا مواد دیگر افزوده شده‌اند، آن‌ها را برای دستور واقعی فهرست کنید. خورش را از سادزا یا برنجی که همراه آن سرو می‌شود متمایز کنید و ظروف و تجهیزات مشترکی را که برای سایر غذاهای بادام زمینی استفاده می‌شوند بررسی کنید.