Pisca andina

Pisca andina is een warme soep uit de Venezolaanse Andes die vaak bij het ontbijt wordt gegeten. Aardappel, zuivel en kruiden vormen het bekende profiel; recepten verschillen per huishouden.

Wat het werkelijk is

Aardappel suddert in een gekruide bouillon tot hij zacht is. Melk of room, kaas en kruiden komen tegen het eind, en sommige versies hebben een ei dat in de hete soep pocheert. Lente-ui of koriander kan, afhankelijk van lokale gewoonte. Het resultaat is troostrijk en stevig zonder een dikke puree: stukken aardappel blijven in een melkachtige bouillon.

Zuivel en kaas gaan er laat bij, zodat je ze in de bouillon proeft in plaats van dat ze in een pureesoep verdwijnen. Een ei, als dat erin zit, gaart zacht in de hete vloeistof en blijft herkenbaar in de kom. Het woord andina plaatst de bereiding in het hooggebergte; het is geen gewone aardappelsoep. Kaas- en kruidenkeuze verschillen.

Hoe het wordt geserveerd

• Heet in een kom, met kruiden en kaas zichtbaar bovenop.
• Vooral bij ochtendmaaltijden in koele Andesstreken, al kan het ook op andere momenten.
• Brood kan ernaast, maar hoort niet bij de soep.

Hoe je het op de kaart zet

• Noem het een Venezolaanse Andessoep en zeg of er ei in zit; melk en ei staan als allergeen aangegeven.
• Noem de kruiden en de kaas als je kunt.
• Noem de soep niet zuivelvrij of veganistisch alleen omdat aardappel de basis is; tarwe speelt alleen als brood bij de maaltijd hoort.