Cantucci

Cantucci to dwukrotnie pieczone toskańskie ciastka migdałowe, na tyle suche, by je maczać, i na tyle twarde, by łamały się z chrupnięciem. Pochodzą z Toskanii, a z nimi najczęściej kojarzone jest miasto Prato, dlatego nazywa się je także Biscotti di Prato. Słowo biscotti oznacza „dwukrotnie gotowane” i opisuje metodę: ciasto formuje się w wałek, piecze, kroi i piecze ponownie, aż wyschnie.

Czym to naprawdę jest

Ciasto przygotowuje się z mąki pszennej, cukru, jajek i proszku do pieczenia, z dodatkiem całych migdałów. Formuje się je w jeden lub dwa długie bochenki i piecze do momentu, aż się zetną. Jeszcze ciepłe bochenki kroi się na ukos na grube plastry, które wracają do piekarnika, aż będą suche i twarde na wskroś. Gotowe ciastko jest bladozłote, z widocznymi w miękiszu migdałami. Jego twardość jest zamierzona: je się je powoli, często z napojem, który je zmiękcza.

Jak się to podaje

• W temperaturze pokojowej, na talerzu lub w koszyczku, zwykle po posiłku.
• Maczane w vin santo, słodkim toskańskim winie, co jest tradycyjnym połączeniem, lub w kawie.
• Przechowywane w szczelnie zamkniętej puszce, gdzie zachowują chrupkość.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj bazę: Cantucci, toskańskie ciastka migdałowe z mąki pszennej.
• Oznacz pszenicę, jajka i migdały. Migdały to orzech drzewny, więc nazwij je wprost, zamiast pisać „orzechy”.
• Jeśli przepis zawiera masło lub mleko, oznacz też mleko.
• Podaj standardowy sposób podania: suche, chrupiące ciastko, z vin santo lub kawą jako osobną pozycją, jeśli tak sprzedajesz.
• Zaznacz, czy cena dotyczy sztuki, czy porcji kilku ciastek.