کراتزاته

واقعاً چیست

یک پنکیک روستایی لیختن‌اشتاینی که تکه‌تکه می‌شود و در تابه قهوه‌ای می‌شود.

کراتزاته یک پنکیک ضخیم است که در حین پخت یا درست بعد از برگرداندن، به تکه‌های نامنظم پاره می‌شود و سپس در تابه قهوه‌ای می‌شود. این غذا به خانواده‌ای از پنکیک‌های پاره‌شده در منطقهٔ آلپ تعلق دارد، بنابراین اشکال مشابهی فراتر از لیختن‌اشتاین نیز وجود دارد؛ این مدخل نام محلی و چارچوب آن را حفظ می‌کند بدون آنکه انحصار آن را ادعا کند. این غذا جایگاهی در آشپزی محلی لیختن‌اشتاین دارد. شیوهٔ کلی تهیهٔ آن شناخته‌شده است، اما یک دستور ثابت وجود ندارد، بنابراین این مدخل هیچ رویه یا قاعدهٔ ثابتی برای رویه‌های شیرین یا شور تعیین نمی‌کند. در روش پختِ نمونه از کره استفاده می‌شود؛ هر مقدار شیر، تخم‌مرغ یا آرد باید با دستور خمیر آشپزخانه بررسی شده و در صورت لزوم اعلام شود. بهترین راه ارزیابی یک دسته تازه‌پخته، تکه‌های قهوه‌ای‌شده و بافت نرم درونی آن است. آشپز پنکیک را در حین سفت شدن به بخش‌های نامنظم می‌شکند، نه اینکه یک دایرهٔ کامل را به قاچ‌های مرتب تقسیم کند. این کار ظاهری روستایی به غذا می‌دهد و لبه‌های قهوه‌ای بیشتری ایجاد می‌کند.

کراتزاته پنکیکی ضخیم است که در تابه پخته شده و همزمان با قهوه‌ای شدن به تکه‌های نامنظم پاره می‌شود. این غذا به خانوادهٔ پنکیک‌های پاره‌شدهٔ آلپی تعلق دارد و روش‌های محلی تهیه و مواد همراه آن متفاوت است. آن را تازه و در حالت قهوه‌ای‌شده سرو کنید. مقادیر تغذیه‌ای، تخمینی تقریبی برای هر ۱۰۰ گرم از نسخهٔ ساده با کره است و تحلیل آزمایشگاهی محسوب نمی‌شود.

چگونه سرو می‌شود

لبه‌های پاره‌شده سطح قهوه‌ای بیشتری نسبت به پنکیکِ سرو شدهٔ کامل ایجاد می‌کنند. مواد خمیر و مواد همراه آن در هر خانواده فرق دارد و این توصیف نمونه، نسخهٔ ساده با کره را شرح می‌دهد. بهترین زمان سرو، وقتی است که تازه قهوه‌ای شده باشد و لبه‌ها هنوز گرم و مرکز آن نرم باشد. در منو می‌توان توضیح داد که این غذا پاره می‌شود و برش نمی‌خورد، و این کمک می‌کند تا آن از یک پنکیک معمولی متمایز شود. مواد همراه شیرین یا شور را تنها در صورتی ذکر کنید که واقعاً سرو می‌شوند.

چگونه در منو بنویسیم

نام کراتزاته را حفظ کنید و مواد و روش تهیه‌ای را که واقعاً استفاده می‌شود توصیف کنید؛ هر تغییری را که مخصوص دستور خاصی است برای مهمانان مشخص کنید.