پانکوگید

پانکوگید پنکیک‌های نازک استونیایی است که در تابه سرخ می‌شوند و با مربا، خامهٔ ترش یا بیکن سرو می‌شوند. از خمیری نازک و روان تهیه می‌شوند، شبیه کرپ فرانسوی، بنابراین در چند لحظه پخته می‌شوند و آن‌قدر نرم‌اند که بشود تاشان کرد. رویی که مشتری انتخاب می‌کند تعیین می‌کند که شیرین باشند یا شور.

واقعاً چیست

پانکوک پنکیک نازکی است از آرد گندم، شیر، تخم‌مرغ، کره و نمک. خمیر را به‌صورت لایه‌ای نازک روی تابهٔ داغ می‌ریزند، تا وقتی که بسته شود و کمی قهوه‌ای شود پخته می‌شود و سپس یک بار برگردانده می‌شود. پانکوگید جمع این واژه است و همین شکل است که روی منوها دیده می‌شود.

چون خمیر نازک است، پنکیک‌ها انعطاف‌پذیرند و اغلب دور رویه تا یا رول می‌شوند. نسخهٔ شیرین و نسخهٔ شور هر دو رایج‌اند و انتخاب رو چیزی است که تفاوت را ایجاد می‌کند.

چگونه سرو می‌شود

• داغ از تابه، چند عدد در هر بشقاب.
• با مربا، نسخهٔ شیرین، که روی پنکیک پهن می‌شود یا داخلش رول می‌شود.
• با خامهٔ ترش، که هم با رویهٔ شیرین و هم شور جور است.
• با بیکن، نسخهٔ شور. بیکن جداگانه پخته می‌شود و جزئی از خود پنکیک نیست.

چگونه در منو بنویسیم

• نام را به‌صورت پانکوگید بنویسید و زیر آن «پنکیک نازک استونیایی» را اضافه کنید تا مهمانان بدانند چه سفارش می‌دهند.
• آرد را آرد گندم ذکر کنید. گندم، تخم‌مرغ و شیر را علامت‌گذاری کنید، چون خمیر هر سه را دارد. کره جزو شیر حساب می‌شود.
• مشخص کنید کدام رویه به‌صورت استاندارد می‌آید و اگر بیکن یا خامهٔ ترش گران‌تر است، آن‌ها را به‌عنوان افزودنی فهرست کنید.
• وقتی بیکن اضافه می‌شود، غذا را غیرگیاهی علامت بزنید.
• تعداد پنکیک‌های هر سرو را بنویسید، چون مهمانان اغلب آن‌ها را با پنکیک‌های آمریکایی چیده‌شده مقایسه می‌کنند.